Ervaringen
De ervaringen zijn gebundeld in een word document. Wil jij ook je ervaring vertellen? Dit kan met of zonder je naam erbij. E-mail dan even!
Een 'monsterlijke moeder'!
Ik ben Thamar en heb een dagboek bijgehouden toen ik ppd had! Wil je er een paar stukjes in meelezen?
Zwanger!
Ik ben zwanger! Voel me zo moe dat ik mijn bed niet meer uit wil en ben zo misselijk dat ik constant een plastic zak met me meezeul. Loop dus in Albert heijn met een zak in mijn kar! En dan maar hopen dat je hem niet nodig zal hebben. Ben wel bang dat ik last zal krijgen van mijn hormonen. Bij mijn dochter begon het na de geboorte. Hoop niet dat het nu al tijdens de zwangerschap begint zoals bij een kennis van een kennis van een kennis. Je kent die horrorverhalen wel! Door die angst heeft het ook lang geduurd eer ik weer zwanger durfde te worden. Hoe vaak ik niet gestopt ben met de pil of met condooms. Dan zat ik de hele maand in de rats en als ik ongesteld werd, was ik dolblij en verdrietig tegelijk. Maar nu is het dus echt zo. Mhm, ik voel me weer blij en bang tegelijk. Zwanger? ik zwanger?
2 maanden zwanger
Nog steeds met zak overal heen. Ik ben zo vreselijk misselijk. Als ik s' morgens langs de bakker loop: 'bleh'. En alsof dat niet genoeg is zit de visboer daarnaast (blurghhh). Denk je aan luchtjes te ontsnappen door de supermarkt in te lopen? nou daar begint het van voren af aan. En koffie drinken zit er ook niet meer in. Ik lust alleen nog slappe thee Verder voel ik mij goed als je niet meerekent dat ik een zwaar griepgevoel heb, vreselijke hoofdpijn en zo moe ben dat ik van bed naar bank wankel om daar verder te slapen. Het lijkt alsof ik een loden plaat meesleep. En dan mag je niet eens vertellen dat je zwanger bent. Het is nog te kort. Mijn hele lijf raast van de hormonen. Op mijn werk zit ik te slapen aan mijn bureau. En nee niets vertellen want je weet maar nooit of het goed gaat.
5 maanden zwanger
Na de misselijkheid begon het huilerige en sombere gevoel. Bij mijn dochtertje heb ik een ppd gehad. Ik herken veel klachten van toen die ik nu heb. Alleen is het (gelukkig!) nu wel veel milder. Maar ik had zo verwacht dat ik weer een stralende zwangerschap zou hebben! Bij Anne had ik dat namelijk ook! Ik irriteer me heel erg aan andere zwangere moeders. Ben waarschijnlijk gewoon jaloers dat zij zich wel goed voelen.
7 maanden zwanger
Mijn buik is gigantisch. En weet je wat mij zo irriteert? Mensen die aan mijn buik zitten. Ik ben gewoon publiekelijk bezit. Iedereen klopt op mijn buik en vraagt wat er in zit: 'Een jongen of meisje?'. Of één iemand begint er op te kloppen en nodigt iedereen uit mee te doen. GRRRRRR!! Misschien leuk als je fijn zwanger bent, maar ik vind het helaas nog steeds niet echt leuk! Ik hul me in dikke en wijde kleding om maar niet op te vallen. Zie je het voor je? Ik met 30 C in een dikke winterjas! Ook die opmerkingen dat ik moet GENIETEN. Waarvan? De depressie of de moeheid? Zelfs de babykamer heb ik geen zin in. Ik hobbel maar door en hoop dat het na de geboorte spontaan over zal zijn!
9 maanden, 2 dagen en 4 uur
Hij moet eruit!!!!!!!!!!!!!!!!!! Ik wil geen dag, geen uur, geen minuut meer zwanger zijn!!! Bijna iedereen van zwangerschapsgym is al bevallen. GRRR. Ik zag zelfs die ene vrouw met kinderwagen lopen die 2 weken ná mij was uitgerekend! Ik haat haar!! Ik wil mezelf terug!
Baby geboren!
Ik heb een zoon! Hij heet Timo. Hij is nu 4 weken. In de kraamtijd voelde ik me echt gelukkig. Heel emotioneel, maar toch blij. Ik ben borstvoeding gaan geven, maar ik vind het niet zo fijn als bij mijn dochtertje. Het lijkt wel alsof Timo mij opeet. Al mijn energie wordt uit mij getrokken. Zeker bij vermoeiende bezigheden merk ik dat het niet goed zit. Dan ga ik terugzakken voel ik enorme boosheid naar de kinderen toe. Mijn baby wordt steeds groter en gezonder en ik lijk wel te slinken. Toen ik ook van de week weer zo’n depressieve bui had ben ik naar de dokter gegaan. Ik heb verteld dat ik zo moe ben dat ik mijn bed niet eens meer uit kan komen. Hij zei dat dit normaal was en dat ik straks maar veel moet gaan sporten want dan zouden mijn hersenstofjes beter gaan werken. SPORTEN ?????????!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! Ik ben gewoon te moe om mijn bed uit te komen. Ik red de sportschool niet eens.
Baby 3 maanden
s’ Morgens zie ik al gigantisch tegen de dag op. Ik kom al moe en somber uit bed. Als je er dan aan denkt hoeveel je moet gaan doen. Niet normaal meer. Ik wil gewoon niets doen. Ik wil hangen en zappen, thee drinken en huilen. Ik ben best jaloers op mijn man. Hij ziet er zo fit en gezond uit. Ik denk dat ik ook liever weer zou werken. Als ik gewoon was doorgegaan met werken had ik dit ZO WIE ZO nooit gehad! Ik kan het eigenlijk niet uitstaan dat hij elke werkdag kan ontsnappen. Hij laat mij hier achter in de ppd jungle. Kon Anne nu maar naar school. Dat zou mij ontlasten. Maar ze is pas 3. Meer dan 2 middagen crèche zit er niet in. Ik wil mijn kind dumpen! Ik ben een slechte moeder! Ik vind deze gevoelens echt een stuk erger dan ik bij anne had. Zou het toch weer ppd zijn? Bij anne kwam ik daar pas achter toen ik eraf was. Ik las toen in 'de kinderen' een stuk erover. Het is nooit bij mij opgekomen dat IK ppd zou krijgen.
Baby 4 maanden
Mijn dieptepunt was vandaag. Timo heeft last van zijn tandjes en ik heb al weken niet door kunnen slapen. Mijn man hoort niets, daar kun je een kanon naast afschieten. Hij zegt wel dat ik hem wakker moet maken, maar na 10 x door elkaar rammelen ga ik zelf maar weer. Met de borstvoeding ben ik gestopt. Daarna is het behoorlijk erger geworden. Ik vind de baby zo vreemd, hij kan net zo goed van de buurvrouw zijn. Dat vervelende mens dat jaar in jaar uit kinderen werpt alsof het haar leven is. Ze rent na 2 dagen kraamtijd al naar buiten en stuurt de kraamhulp weg omdat ze zich zo goed voelt. Bah! En dan moet ik nog op kraambezoek ook. Maar vanavond ben ik waarschijnlijk erg moe want ik krijg heel rare ideeën. Ik deed de baby in bad en dacht:’ als ik hem nu eens onderdompel, dan ben ik er van af’. Ik schrok ervan dat ik niets voelde. Helemaal NIETS! Dan ben je toch een monsterlijke moeder? Jeetje, het zweet stond in mijn handen. Ik heb hem gelijk uit bad gegrist en ben naar beneden gegaan. Heb mijn man niets gezegd maar hem wel timo in zijn armen gedrukt. Daar is hij veilig. Ik heb het ook wel eens gehad met het raam. Ik was zijn ledikantje aan het verschonen en hing het dekbedje uit het raam. Mijn zoontje lag op het matrasje en ik had de neiging om hem mee naar buiten te wieberen. Ik schaam me dood. Maar goed vanavond was ik dus erg moe. Ik was aan het laptoppen en toen ik op marktplaats ging kijken zag ik ineens dat je buiten dingen kopen ook kunt verkopen. Logisch natuurlijk. Opeens schoot de gedachte in mij op om de baby erop te zetten. Zou het strafbaar zijn? Kunnen wij weer door met ons oude leven en kan de baby naar een leuke moeder. Ik ben een MONSTERLIJKE moeder.
Baby 5 maanden
Vandaag naar het consultatiebureau. Ik heb de stoute schoenen aangetrokken en heb een PIEP klein beetje verteld wat ik voel. Niet alles natuurlijk. Ze zullen me anders afvoeren in een jas met de sluiting op de rug. Of mijn kinderen afpakken! Ze waren wel aardig maar ik heb niet het gevoel dat ik er iets mee op ben geschoten. Ik heb nog gevraagd om folders of zo. Maar dat was er ook niet. Toen ik weggaan daar kreeg ik buiten toch een soort aanval. Bah, ik schrok me echt naar. Ik werd heel duizelig en het leek alsof ik uit deze wereld werd gezogen. Ik schrok zo want ik had de baby en Anne bij me. Ik moest op hen letten. Ben heel snel naar huis gegaan en heb ondertussen mijn man gebeld. Die was thuis en stond me op te wachten. Hij zei dat ik enorm hyperventileerde. Bah, weet iets nieuws.
Baby 7 maanden
Vandaag met anne naar de crèche geweest. Bah…bah….bah. Buiten stonden alle moeders van zwangerschapsgym. Ik moest er wel even bij gaan staan. Gelukkig had ik mijn gezicht met 20 wallen goed opgemaakt. Ze zagen niets aan me. Maar ik ging over mijn nek bij al hun verhalen. De één riep nog harder dan de ander hoe leuk moeder zijn was. Ik heb één poging gedaan om even te vertellen over de slapeloze nachten hier, maar ZELFS dat vonden ze leuk. Dan hadden ze zo’n intiem moment met de kleine. O help, ik ga over mijn nek. Wat ben ik voor moeder? En weet je dat een aantal van zwangerschapsgym WEER zwanger is?
Baby 8 maanden
Vandaag heb ik een goede dag gehad! Ik snap het niet. Maar ik stond op en voelde me oke. Ik was natuurlijk heel argwanend. Maar het bleef en ik ben de stad in gegaan en heb me suf gekocht. Ook maar wat voor de kleine. Ik vind hem nog steeds niet echt leuk maar hij groeit overal uit. Ik heb koffie gedronken met een vriendin zonder kinderen. Hé hé, dat is een stuk beter praten. Daarna ben ik gaan zwemmen met mijn dochtertje. En ik heb gekookt. Mijn man keek zo verbaasd toen ie thuis kwam. Ik had lasagne gemaakt met salade. We leven natuurlijk al maanden op chinees en patat. Hij had dat niet verwacht. Het was ook heerlijk om niet depri te zijn. Ik heb zelfs gelachen!
Baby 8 maanden
Wehhhhhhhh, gisteren ging zo goed en vandaag voel ik me weer zo rot. Het lijkt wel alsof het overgaat in goede en slechte perioden. Toch eens opzoeken wat dat betekent.
baby 9 maanden
Wat ik heel erg vind is dat niemand dit lijkt te begrijpen. Toen ik zwanger was kon ik echt tegen NIEMAND zeggen dat ik me rot voelde. Ik heb het wel eens geprobeerd hoor. Maar de onbegrepen blikken die je krijgt zijn talloos! Het lijkt wel alsof ik een vreselijk mens ben! Toen Timo geboren was heb ik het nog een keer geprobeerd. Maar je krijgt alleen maar reacties als: 'Je hebt twee gezonde kinderen en een leuke man! wat wil je nou nog meer? '. Daar heb ik niets aan!! Ook bij het consultatiebureau en bij de dokter schaamde ik me naar toen ik mijn klachten vertelde. Ze weten niet dat ik daar weken tegenop heb gezien, en met mijn allerlaatste beetje moed dat heb gedaan. En als het dan zo weg wordt gewimpeld krijg je echt een gevoel van:'Dit doe ik nooit meer!'
Baby 10 maanden
Vandaag gezocht op internet. Het lijkt wel pms. Premenstrueel syndroom. Doe maar moeilijk. Ik heb het voorgelezen aan mijn man. Ik vind zelf niet dat ik agressief ben. Maar hij zei van van wel. HOEZO?! Zou hij mij anders zien dan ik mijzelf zie ??????????? Ik schijn volgens hem vooral boos en depri te zijn als ik ongesteld moet worden. Nou ja, pms is toch beter dan ppd zeggen ze op de site.
Baby 11 maanden
Vandaag voelde ik voor het eerst een vonkje naar de baby toe. Hij was in de box aan het kirren. En opeens dacht ik niet: ‘hè, hou je kop, maar ach wat lief’. Het was ook gelijk weer weg hoor. Maar het lijkt me een goed teken. De dagen gaan erg op en neer. Ik merk dat tussen de menstruatie door beter gaat. Mijn energieniveau is nog wel steeds erg laag. Veel verder dan de luiers verschonen, de was en eten kom ik niet!
Baby 12 maanden
He, wat vervelend. Ik ben heel druk geweest de afgelopen weken. Het ging gewoon beter. Maar nu ik ongesteld ben geworden lijkt het niet meer goed te willen gaan. Ik huil weer, vind de kleine niet leuk, irriteer me aan alles en ben vooral heel boos. Ik heb mijn dochtertje deze week al 20 time outs gegeven (afgekeken van the nanny) maar uiteindelijk kreeg ze toch een draai voor haar oren. En dan schaam ik me weer naar. Ze voelt gewoon dat ik hartstikke stijf sta van de stress en dan gaat ze ook moeilijk doen. Mijn man lijkt ook opeens constant over te moeten werken. Het is ineens een stuk moeilijker. Toen we er in zaten was het erg maar nu hebben we even van het goede leven kunnen genieten.
Baby 13 maanden
Oke. De stap genomen. Ik ga er wat aan laten doen. Dat hardlopen is tot nu toe het enige advies geweest. Hum, daar ben ik nooit aan toe gekomen. Ik ga naar iemand die gespecialiseerd is in post partum depressie en pre menstrueel syndroom. Ik zal opschrijven hoe het was straks. Eng!!
Baby 14 maanden
Daar ben ik weer. Ik was bang dat ik mij weer zou moeten verdedigen tijdens dat gesprek. Maar het was eigenlijk wel een opluchting om te horen dat ik niet gek was of een monsterlijke moeder. Ik heb een dieet gehad en medicijnen. Morgen start ik!
Baby 14 maanden
Mijn eetlust is weer toegenomen en mijn geheugen lijkt iets beter. Dat was eerst zo slecht. Ik liep van beneden naar boven in het huis, geen idee wat ik er deed! Mijn man zei wel eens: 'nog even en je hangt ons aan de lijn in plaats van de was'……
Baby 20 maanden
Ik heb even niet geschreven. Als het goed gaat heb je daar ook niet zo’n behoefte aan hé! Het is langzaam aan steeds beter gegaan. Tussen de menstruatie door ging het fijn. En de menstruatie werd steeds iets leefbaarder. Daar slik ik nu nog iets voor. Ik kan me niet meer voorstellen dat ik ooit niets voelde voor mijn zoontje. Jakkes, ik wil er niet eens meer aan denken. Als je mij op foto’s uit die tijd ziet dan schrik je. Wat een stijf en strak gezicht. Mijn man begon van de week over een derde! Ik schrok me naar! Maar nu ik weet dat je er preventief iets aan kunt doen om te voorkomen dat je die ellende weer krijgt, gaat het toch wel weer kriebelen! Maarre voorlopig nog even niet hoor!
