Klachten en soorten depressies
Een moeder met een postpartum depressie krijgt te maken met een eindeloze hoeveelheid emoties en klachten. Het karakter verandert aanzienlijk. Postpartum depressie wordt ook wel de ziekte van verlies genoemd omdat je alles lijkt kwijt te raken wat je lief is. Voor veel vrouwen is het moeilijk te aanvaarden dat deze grote verandering komt door de komst van een kindje. Je hebt er naar uitgekeken en nu het zo ver is voel je je diep ellendig. Hormonen beïnvloeden je psyche en gedrag. Is je hormoonhuishouding niet stabiel, dan je hoofd ook niet! Veel klachten doen je waarschijnlijk denken aan de periode voor je menstruatie: het zogeheten premenstrueel syndroom (pms). Dat klopt aardig. Ik zeg ook wel eens dat een ppd een soort enorme pms is!
Wat is het verschil tussen een 'gewone' en een post partum depressie?
Een gewone depressie wordt vaak uitgelokt door een verlieservaring. Dit kan een vriend zijn een familielid, een baan, je zelfvertrouwen of een scheiding. Bij een postnatale depressie staat niet het verlies maar de bruuske hormonale verandering centraal. Vrouwen met een postpartum depressie nemen vaak toe in gewicht in tegenstelling tot een gewone depressie die meestal tot vermagering leidt.
Bron: 'vrouwen, humeuren en hormonen'
Ook zie je de enorme geïrriteerdheid en woede niet bij een gewone depressie. Het meest overtuigende bewijs is dat een postpartum depressie na verloop van tijd cyclusgerichte klachten laat zien.
Welke klachten kun je ervaren?
Depressieve gevoelens of een somber gevoel: Soms weten moeders niet of zij een depressie hebben. Het verschil tussen downheid of somberheid is niet altijd even duidelijk. Een goede graadmeter is of je nog kunt uitzien naar leuke dingen. Bij een depressie kun je dit namelijk niet meer. Niets interesseert je: alleen dat vreselijke gevoel van gevangen zitten in een diepe put waarvan je elke keer weer denkt dat je de bodem hebt bereikt. Het bedrieglijke is dat je toch steeds weer verder valt. Je kijkt naar boven en begrijpt niet hoe je er ooit nog uitkomt. Het is een intens naargeestig gevoel. Je wilt weglopen maar je neemt het gevoel mee. Het voelt een beetje alsof je aan een infuus ligt waardoor uitsluitend zwartgalligheid je lichaam binnenkomt. Elk vonkje hoop, liefde, plezier verdwijnt. Als je down bent of somber kun je je er over heen zetten. Je gaat iets leuks doen of trekt jezelf eruit. Dat kan niet meer bij een depressie.
Slaapstoornissen
Geïrriteerdheid
Woede
onwerkelijkheidsgevoelens. Alsof je niet goed in je lichaam 'zit', of alsof de wereld om je heen een 'film' lijkt
Persoonsverandering
Libidoverlies
Wisselende stemmingen
Vermoeidheid
Onrust
Angsten en paniek
Hartkloppingen
Duizeligheid
Smaakverlies
Haaruitval
Verminderde weerstand
Angsten: vaak ervaart men dit als 'een naar gevoel boven je hoofd', of de angst om de controle over jezelf kwijt te raken. Angst en paniekstoornissen komen erg vaak voor bij vrouwen rondom de zwangerschap en bevalling. Meer hierover kun je ook in onderstaand artikel lezen.
Negatieve emoties t.o.v. je partner
Vreemde gedachten naar de baby toe. Het is bij een ppd absoluut niet zo dat de moeder altijd vreemde gedachten naar het kindje toe heeft. Ook heeft niet elke ppd moeder een hekel aan haar baby! Deze klacht is namelijk maar één van de vele symptomen die ppd met zich mee brengt. Moeders die dit symptoom hebben vinden het wel vreselijk! Wat een monster zul je je zelf vinden als je je kindje in bad doet en opeens 'plopt' er een gedachte op als:' Zal ik haar onderduwen?, of 'zal ik een kussen op haar hoofd leggen?' Moeders schrikken hier enorm van. Vaak praten ze er met niemand over, zelfs niet met de partner! schaam je niet voor dit soort gedachten. Het is alsof er een soort computervirus in je hoofd zit. Dat is een foutje en moet er uit gewist worden. Het heeft niets te maken met de liefde voor je kind of jouw capaciteiten als moeder!
- Geen gevoelens voor je kind hebben. Heb je moeite met liefde geven aan je kind? Laat de vader of familie dit voorlopig overnemen. Zorg dat je zelf ook regelmatig je kind knuffelt ook al is het niet gemeend. Dit voor het hechtingsproces. Er is ook therapie mogelijk als je het gevoel hebt dat je er alleen niet uitkomt. Sommige moeders geven borstvoeding om een betere band met hun kind te krijgen. Andere moeders zijn hier te uitgeput voor. Praat hierover, denk erover na. Maak de keus die bij jouw situatie past.
'Na de geboorte van haar eerste kind realiseert een vrouw zich dat zij verantwoordelijk is voor alle aspecten van dit nieuwe leven. Gevoelens van paniek, vrees en onzekerheid duiken op. In veel culturen worden deze kersverse moeders opgevangen door oudere en meer ervaren zorgverstrekkers, familieleden bijvoorbeeld. In onze westerse samenleving bevallen vrouwen vaak kilometers weg van hun verwanten en moeten ze in hun eentje luiers leren verschonen, een badje geven en de kreetjes van de baby leren interpreteren'.
bron: vrouwen, humeuren en hormonen
Welke soorten ppd zijn er?
De prepartum depressie
ontstaat tijdens de zwangerschap. De klachten kunnen direct na de conceptie beginnen maar ook pas maanden later. Een prepartum depressie kán overgaan in een post partum depressie maar dit is gelukkig lang niet altijd het geval.
De prepartum uitputting
ontstaat eveneens tijdens de zwangerschap. Klachten van uitputting zijn meer gericht op de fysieke kant. Men is zelden depressief. Het gaat hier meer om moeheid, het gevoel dagelijkse dingen niet meer aan te kunnen, er zijn veel lichamelijke klachten en kwaaltjes, een slecht geheugen, gewrichtpijnen e.d.
De postpartum uitputting
Bij een relatief grote groep vrouwen zorgt de zwangerschap en bevalling voor een gevoel van totale uitputting. Vaak speelt hier een tekort aan belangrijke voedingsstoffen mee. Ook stress kan uitputting uitlokken. Veel bloedverlies bij de geboorte is ook een trigger.
De postpartum depressie
Kenmerkend voor een ppd is dat de moeder vrijwel alle symptomen heeft die we net hebben besproken. Maar bij haar komen er buiten de huilbuien, concentratiestoornissen, het verlies van controle ook depressiegevoelens en/of angstklachten bij. Maar de ppd moeder herkent ook de moeheid en uitputting. Kenmerkend is ook het gevoel van 'ik ben hier niet echt, alles lijkt een film'. Sommige moeders hebben vreemde gedachten naar de baby of zichzelf toe.
De babyblues
Een volkomen normaal verschijnsel wat elke kraamvrouw wel kent. Enkele dagen na de geboorte komen de tranen los en huil je om elk klein voorval!
Het zusje van ppd: het premenstrueel syndroom
Hoewel het premenstrueel syndroom niet officieel onder ppd valt, is het toch een zusje. Je kunt een ppd namelijk een beetje zien als een heel zware p.m.s. De klachten overlappen elkaar. Een ppd gaat bij de meeste vrouwen over in p.m.s. Natuurlijk kun je ook p.m.s. hebben zonder een ppd te hebben doorgemaakt. Het is een teken van hormonale onevenwichtigheid.
De post partum psychose
Een aparte plaats neemt de postpartum psychose in. Deze ontstaat direct of kort na de geboorte. De moeder ziet dingen die er niet zijn of hoort stemmen die haar aanzetten tot iets. De moeder leeft niet in de realiteit en het is noodzakelijk haar op te nemen te behandelen. Het is niet raadzaam de moeder met of zonder kind alleen te laten. De baby en moeder moeten niet van elkaar vervreemd worden maar het samen zijn en de verzorging moet wel onder toezicht gebeuren. Deze aandoening wordt behandeld door een psychiater. Het is ook bij een ppp mogelijk (naast reguliere hulp) deze te behandelen met hormonen en essentiële aanvullingen. Ben je opnieuw zwanger kun je de kans op een volgende ppp verkleinen door middel van preventie.
