Het moederschap
Een roze wolk?
Als je zwanger bent zul je merken dat je omgeving in de roze wolk gelooft. Ze willen graag horen hoe groot je buik is en hoe stralend je eruit ziet. Verhalen over misselijkheid, extreme stemmingswisselingen, spugen, en de uitputtende moeheid hoeven ze niet te horen! Zwanger zijn betekent meedoen in het roze wolk toneelspel. Zwanger zijn kan heel prettig zijn. Sommige moeders vinden het echt jammer als het over is. Maar er is ook een grote groep moeders die de zwangerschap uitzit. Wel raar dat de babybladen volstaan met stralende moeders. Ze wekken de suggestie dat je als zwangere en pas bevallen moeten zult overlopen van geluk. Ook op televisie zie je dit toneelspel. En dan ben je zwanger met alle mogelijke klachten. Je voelt je soms behoorlijk in de maling genomen!Het is heel leuk om een zwangere te zien en vaak minder leuk om het te zijn. Vooral op het eind kun je die buik behoorlijk zat zijn. De bevalling leek je een eitje. Maar na 24 uur weeen heb je daar toch een andere kijk op gekregen!voordat je een kind kreeg was je fit en kon je tegen en stootje. Nu heb een zwangerschap en bevalling achter de rug. Waarschijnlijk zit je op een zwembandje voor de hechtingen, voel je je donald duck door al het kraamverband en heb je het gevoel dat je door een vrachtauto bent overreden. Het kraambezoek lijkt de baby leuker dan jijzelf te vinden. Wat jou betreft is hij van de buurvrouw.
De paniek breekt aan als de kraamverzorgster aan het eind van de dag weggaat en jullie samen blijven met de baby. Lieve help! Wat moet je doe als hij huilt? hoe doe je een luier om? Buiten de cavia in je jeugdjaren heb je nog nooit zoveel verantwoordelijkheid gehad! Je partner denkt dat jij het wel weet. Jij bent zijn moeder! Logisch dat je wil wegkruipen in een hoekje!
Er is een gezegde: er is een dorp voor nodig om een kind op te voeden. Vroeger had je veel meer ondersteuning van de wijze vrouwen! Je moeder, je schoonmoeder, je schoonzussen die al kinderen hadden. Zij woonden vaak ook bij elkaar in de straat of buurt. De buurvrouw stond je ook met raad en daad bij. Tegenwoordig is dat niet meer zo.
Jammer genoeg is er eerder onderling een soort competitiegedrag ontstaan. Als je 2 dagen na de geboorte op de fiets naar de supermarkt gaat ben je een harde! Knap hoor! Maar vroeger hadden ze in je bed gestopt! Een kind krijgen is een spannende en ontroerende periode maar het is tevens een enorme stressfactor. Door goede voorlichting kun je als aanstaande moeder nuchter naar zowel de leuke als vervelende kanten kijken en je hier op voorbereiden.
Wat valt tegen?
Na de bevalling komt het besef dat de zwangerschap en geboorte een zware aanslag zijn geweest op je lijf. De hormonen gieren door je lichaam. Je kan haast niet zitten door de hechtingen en je moet er niet aan denken dat je na een borstontsteking nog verder moet met voeden. Je zwabbert van moeheid door het huis. Een grote groep moeders moet wennen aan de baby. Sommige vrouwen vinden het echt tegenvallen. Ze raken in paniek en willen terug naar hun oude leven. In extreme gevallen wilt de moeder haar kind niet meer zien of er voor zorgen. Huilbaby's kunnen er voor zorgen dat je met je partner ruzie maakt om een uurtje slaap. Je kunt je ogen amper openhouden en toch moet je er 's nachts om de beurt uit. Je kunt boos worden op je partner. Veel koppels zien hun relatie na de geboorte als een plumpudding in elkaar zakken. Het is vaak de eerste echte vuurdoop waar je samen doorheen moet !
'Dan is het zover. De geboorte kondigt zich aan. De baby wordt geboren. Je lichaam is hormonaal uit evenwicht en de inspanningen van de bevalling maken plaats voor uitputtingsverschijnselen. In de eerste dagen zijn de gevoelens vaak tegenstrijdig: je bent gelukkig maar tegelijkertijd heel moe. Je nieuwe huisgenoot gooit je vertrouwde dagritme in de war en eist al je tijd op. Het is zwaarder dan je had gedacht. Met de komst van een baby moet een vrouw dag in dag uit haar eigen behoeften aan slaap, voedsel en conversatie opzij zetten voor een ander. Veel moeders hebben het gevoel dat ze de hele dag met de baby in de weer zijn en verder niets gedaan hebben. De krant lezen, een douche nemen of een maaltijd bereiden worden opeens de belangrijkste activiteiten van de hele dag. Een baby kan je gelukkig maken. Toch zijn de dagen die je wijdt aan je kleine uk niet alleen rozengeur en maneschijn. Er zijn ook momenten van verveling, irritatie en frustratie. Wanneer de baby veel huilt bijvoorbeeld zet dat een domper op de vreugde. Wanneer je heel moe bent is iedere inspanning er één te veel. Jonge moeders zijn vaak maanden aan een stuk moe. Soms richten ze hun agressie op hun partner die ondanks de baby zijn vroegere leventje gewoon lijkt voort te zetten. Soms zijn er ook agressieve gevoelens tegenover het kind zelf, dat ze onbewust verantwoordelijk stellen voor de moeilijke positie waarin ze geraakt zijn'
(bron: vrouwen, humeuren en hormonen)
Het eerste jaar is bijna altijd zwaar. Jij moet wennen aan de baby, een nieuw ritme en de baby moet zijn draai vinden buiten de baarmoeder. Je hebt je van te voren vast niet kunnen voorstellen dat zo'n klein baby'tje zoveel werk is! Het lijkt onmogelijk maar je bent er de hele dag mee bezig. Als je op een dag hebt kunnen douchen en eten kun je trots op jezelf zijn. Avonds kun je niet zeggen dat je klaar bent want de baby moet 24 uur per dag verzorgd worden! Als je weggaat lijkt het een volksverhuizing aan spullen die je mee moet nemen. Heb je al een ouder kindje? Dan ken je de situatie wel dat je gesloopt door de supermarkt loopt met een huilende baby en een gillende woedende peuter op de grond die weigert om nog een stap te verzetten. Op zulke momenten is het heel normaal dat je je afvraagt waarom een kind ook al weer zo leuk was!
Weet je dat:
Het niet voor elke vrouw leuk is om zwanger te zijn. Sommigen zijn echt blij dat het voorbij is!
Lang niet elke moeder blij is als je aan haar dikke buik zit! BLIJF VAN ME AF!
Veel vrouwen pijnbestrijding willen bij hun bevalling maar zichzelf dan een watje vinden?
Je geen slechte moeder bent als je geen borstvoeding wilt geven. Ieder vrouw mag zelf kiezen. Kies voor datgene waar jij je fijn bij voelt
Het normaal is dat je rustig aan doet als je net bent bevallen of borstvoeding geeft. Het daarentegen niet normaal is dat je doorrent en net doet alsof je supervrouw bent (die bestaat trouwens niet)
Sommigen echt een gevoel van spijt hebben! Denken: 'waar ben ik aan begonnen!'
Het gevoel soms nog dieper gaat en je denkt:' Ik wil dit niet! ik wil mijn oude leven terug!'
Je na een bevalling niet gelijk weer fit bent zoals in de film. Je loopt waarschijnlijk krom van de hechtingen, zit op een zwembandje en voelt je alsof je door 7 vrachtauto's bent overreden.
Je buik er na de bevalling uitziet én aanvoelt alsof er nog 3 kinderen in zitten?
De kraamtijd niet altijd een grote roze wolk is. Soms wil je jezelf onder het dekbed verstoppen en huil je de hele dag.
Het normaal is dat je schrikt van de verantwoordelijkheid. Zo'n kindje is volledig van jou afhankelijk. Logisch dat je dan soms rare dingen denkt.
Een baby niet altijd leuk is. Soms heb je gewoon zin om eens lekker een boek te lezen, en heb je geen blij gevoel als je weer een fles of de borst moet geven. Geen enkele baan is altijd leuk, ook het moederschap niet.
Je na een aantal weken met je baby je het liefst gillend het huis uit wilt rennen? Je bent de boeboe taal en de voedingen gewoon spuugzat
Het heel normaal is dat je na een aantal weken met een huilend kind te hebben doorgebracht, er geen lief baby'tje er meer in kan zien, maar een klein monstertje.
Het niet gek is dat je om acht uur in de avond naar bed wilt
Veel moeders na de geboorte niet gelijk verliefd zijn op de baby, maar dit niet durven zeggen?
Eenmaal in bed, je ab so luut geen behoefte hebt aan sex. libido? wat is dat?
Het is dus heel normaal dat je tegenstrijdige gevoelens hebt na een bevalling. Het kost een aantal maanden eer je een beetje in een ritme zit qua verzorging van de baby. Jij en je partner en de baby moeten een nieuwe plek veroveren in het gezin. Jullie moeten op elkaar ingespeeld raken. De babytijd kan schattig zijn maar is ook vaak slopend vermoeiend. Na een aantal maanden is het tere en kwetsbare van een baby minder, gaat de kleine brabbelen en voor je het weet loopt hij of zij. Tegen die tijd kun je je waarschijnlijk niet meer voorstellen dat je ooit geen kind had. Het is een kwestie van tijd.
