Preventie
Bij veel moeders gaat het na een tijdje weer kriebelen. Ze willen opnieuw een baby. Maar dan slaat de schrik toe weer een ppd te krijgen. Inderdaad is er een grote kans op herhaling van de klachten. Eenmaal een pre of postpartum depressie gehad kun je rekenen op een risicopercentage van rond de 80%. Een postpartum depressie kan terugkomen in een prepartum depressie en omgekeerd. Raak je ooit aan een ppd gewend? in die zin dat je het volgende keer goed aankan? Ja en nee. Je zult bepaalde kenmerken herkennen en er iets beter mee om kunnen gaan. Maar het komt zelden voor dat je exact dezelfde ppd krijgt. Veel vaker zie je totaal andere klachten. Dat brengt een moeder uit haar evenwicht. Naast dit negatieve beeld wat we hier schetsen is er ook een positieve kant. Je kunt het risico op ppd een heel eind terugdringen met preventie!
Wat bedoel ik met preventie?
Ik heb op verzoek van moeders een preventieplan ontwikkeld wat het risico op ppd enorm vermindert. Het risico met preventie is terug te brengen tot circa 10 % !De klachten in de 10 % groep zijn over het algemeen snel aan te pakken omdat je er 'boven op zit'. Preventie begint in veel gevallen al vóór de zwangerschap. Een goede conditie en goed in je vel zitten is bijvoorbeeld nodig om een zwangerschap aan te kunnen. Ook de baby heeft hier baat bij.
Voor wie is de preventie?
- Moeders die al een keer een pre-postpartum depressie c.q, uitputting hebben doorgemaakt
- Vrouwen met een premenstruele klachten. Dit kan duiden op hormonale gevoeligheid.
- Als deze klachten in jouw familie voorkomen. Heeft jouw moeder of zus het gehad? Dan loop jij ook meer risico.
- Vrouwen die in de periode voor het zwanger worden een burn-out of overspannenheid hebben doorgemaakt of veel stress hebben gehad.
Hoeveel consulten beslaat de preventie?
Het
preventieconsult is eigenlijk een preventieplan. Dit loopt vanaf het begin van
de zwangerschap tot drie maanden na de geboorte. Tijdens de zwangerschap kun je
in geval van vragen of problemen contact opnemen. Het is opgezet voor moeders
die zwanger willen worden of zijn en een risico lopen op ppd. Je begint of voor de zwangerschap of zodra je zwanger bent. Het volgende consult is rond de 32-34 weken zwangerschap. Standaard sluiten we het af als de baby een maand of 3 is. Indien nodig kun je altijd nog contact opnemen. Bij borstvoeding is er soms 1 consult extra nodig. Het is niet verplicht om het volgens dit schema te doen maar het geeft wel het beste resultaat!
voor wie is de preventie zinvol?
- Vrouwen met een verleden van premenstruele klachten
- Vrouwen met een genetische aanleg voor depressie/ ppd
- Vrouwen die al een pre of postpartum depressie c.q. uitputting hebben doorgemaakt
- Vrouwen die de vorige zwangerschap niet lekker in hun vel zaten.
- Vrouwen die snel kinderen op elkaar krijgen.
De consulten
Wat doen we het eerste consult?
- We bekijken je voorgeschiedenis. Je voeding, de genetische invloed. Heb je al eerder ppd gehad? Hoe verliepen je zwangerschappen.
- Mogelijk heb je al klachten, waar je aan wilt werken?
- We starten met de zorg voor voldoende essentiële stoffen voor zowel moeder als kind. In Nederland is men vaak geneigd de moeder een beetje te vergeten!
- Je ontdekt wat de valkuilen van ppd zijn. Als je dit herkent kun je deze in de gaten houden en voorkomen.
- We houden je weerstand hoog.
- Tevens zijn er in de natuurgeneeskunde veel middelen die ingezet kunnen worden bij diverse kwaaltjes.
- Ook werken we met speciale voedingsadviezen om het bloedsuiker stabiel te houden.
- Verder werk ik met hooggedoseerde suppletie. Er is een verschil tussen de middelen die je bij een standaard drogist koopt of waar therapeuten mee werken. De doseringen bij de 'consumentenproducten' zijn minimaal. Op recept krijg je goede hoog gedoseerde maar veilige suppletie.
- Je krijgt een speciaal voedingsadvies gebaseerd op de bevindingen van Katherina Dalton. Hiermee blijven je hormonen stabieler.
- Ook krijg je een informatiepakket met tips om rustig na te lezen.
Het volgende consult
Dit consult is erop gericht de preventie ná de geboorte door te spreken.
- Hoe ga je bijvoorbeeld de hormoondaling opvangen na de geboorte? Hiervoor kunnen we hormonen inzetten of crème. Maar ook natuurlijke middelen.
- Hoe wil je aan je rust komen?
- Ga je borstvoeding geven? Dan zijn er andere adviezen en zaken te regelen dan wanneer je dit niet doet.
- Waar moet je op letten in de kraamperiode en daarna?
- Wat moet je beslist niet doen en wat juist wel?
- Je krijgt een lijst met suppletie en middelen mee die je aan kan schaffen voor na de geboorte.
Zijn er nog herhaalconsulten nodig?
Het preventie traject biedt ook ondersteuning zodra je de borstvoeding gaat afbouwen. Dan zorg je dat de hormoondaling, onder andere, kan worden opgevangen. Met borstvoeding is er vaak één extra consult nodig. Het laatste consult is zonder borstvoeding als de baby een maand of drie is en met borstvoeding als je de voeding een maand of twee volledig hebt afgebouwd. De praktijk laat zien dat zo de triggers, oftewel valkuilen, het beste in de gaten kunnen worden gehouden.
Ondersteuning
Bij het preventieplan zit inbegrepen dat je kunt bellen of mailen bij vragen of onzekerheden.
Heeft het zin om preventie in te zetten als je al enkele maanden zwanger bent?
Ja, ondanks dat we enkele maanden hebben gemist is het toch aan te raden. Vergeet niet dat je ook de preventie voor ná de geboorte nog hebt. Dit is zeker net zo belangrijk. Ook kun je de laatste maanden nog zorgen voor optimale suppletie voor moeder en kind en eventuele kwaaltjes aanpakken.
Ervaringen van moeders
Mijn ervaring met preventie:
In 2004 ben ik bevallen van mijn eerste
kindje. Het ging lekker na de geboorte, Cisko was een heerlijke baby. Toen was
het verlof om en moest weer aan de slag. Ik kon me thuis nog niet zo goed
concentreren achter de computer dus had stiekem wel wat mijn bedenkingen of het
wel goed zou lukken maar wel gewoon begonnen. Direct weer vol aan de bak,
kolven in de pauze etc. Gelukkig werkte ik maar 2 dagen per week dus was het
wel te doen. Toen na 1 maand kreeg ik vage klachten. Stond te trillen op mijn
benen, duizelig….later ook slapeloosheid, concentratiestoornissen en
doodmoe. Werken lukte niet meer en later zelfs het zorgen voor mijn kindje
niet. Borstvoeding heb ik ook afgebouwd op advies van de bedrijfsarts. Gelukkig
kwam ik op internet Tosca tegen. Dat was op dat moment echt mijn redding. Ik
was nl echt radeloos, het ging maar niet beter maar juist steeds slechter! Ik
werd hier ook erg angstig van. Bij Tosca onder behandeling gegaan. Zij vertelde
me dat het echt wel weer goed zou komen….en daar had ik zo veel aan!! En
dat was ook zo. Een half jaar later was ik de oude weer!! Later kwam de wens voor nog een kindje,
maar ik durfde niet goed. Stel je voor dat het me weer zou gebeuren,dan zit je
ook nog eens met niet 1 maar 2 kinderen. Mijn man en ik besloten om zo ie zo te
wachten totdat de oudste naar school ging. Al voordat ik zwanger was ben ik met
Tosca’s preventieplan begonnen. Het gaf me een goed gevoel om dit te
doen. Om het heft in eigen handen te nemen en zo met vertrouwen weer zwanger te
worden. Mijn zwangerschap ging prima. Ik voelde me prima, misschien juist ook
door de vitamines! Na een goede bevalling van onze dochter bleef ik me goed
voelen. Ik kon duidelijk het verschil merken met de 1 keer!! Heb me
steeds goed aan het preventieplan gehouden en dit heeft me echt goed gedaan!
Nu is onze dochter alweer 5 maanden. De
laatste maanden zijn omgevlogen en ik geniet met volle teugen van onze dochter!
Juist misschien omdat ik bij mijn zoon een stuk “gemist” heb. Ook
geef ik nog borstvoeding waar ik trots op ben. Sinds een paar weken weer aan
het werk. Merk wel dat ik vooral nu goed om mezelf moeten denken. Als ik me
goed voel ga ik al snel weer van alles willen. Nu kom ik mezelf toch tegen dus
even een stap terug……want ikzelf en mijn gezin zijn het
belangrijkst, dat heb ik wel geleerd!!! Martzen
Graag wil ik mijn verhaal delen met jullie. Januari 2004 beviel ik van een prachtig, lief, klein jongetje. Hij was echter te ziek voor dit leven en overleed een half uur na de geboorte. Na een half jaar raakte ik zwanger van een geweldige dochter die geboren werd in maart 2005. Veel angsten heb ik doorstaan in de zwangerschap. Vooral was ik bang om haar te verliezen. Als ze eenmaal geboren zou zijn, dacht ik, zou dit wel over gaan. Niets was minder waar. De periode na haar geboorte knapte ik niet op. Ik wilde perse borstvoeding geven maar was daar heel onzeker over. Eigenlijk
was ik over alles onzeker en alles was me teveel. Na drie maanden kreeg ik slaapproblemen, nachtmerries, rare ideeën in mijn hoofd; Ik dacht, als we haar maar niet vergeten als we weggaan enz. Via mijn huisarts werd ik doorverwezen naar een sociaal psychiatrisch verpleegkundige. Mijn huisarts wilde antidepressiva voorschrijven maar dat wilde ik niet.
Uit angst omdat ik niet wist wat dit met me ging doen. Het ging alleen maar slechter. Ik kon niet meer zelf voor haar zorgen en ging overdag naar een vriendin die mijn dochter en mij verzorgde. Op een gegeven moment slikte ik 80 mg oxazepam en toen kreeg ik de waarschuwing van de psychiatrisch verpleegkundige: Of nu aan de antidepressiva of de kans dat ik uiteindelijk geen keus meer had en in een psychose terecht zou komen. Toen ben ik antidepressiva gaan slikken. Wat een hel! De klachten werden veel erger ik spuugde en leefde met het uur. Soms ging ik de tuin in om maar wat onkruid te wieden om maar een beetje afleiding te hebben. Na drie weken kwam er wat licht aan de horizon. Samen met ambulante thuiszorg, 6 uur huishoudelijke hulp en heel veel zorg en aandacht van een vriendin knapte
ik langzaam op. Met vallen en opstaan. Zo ging het een poosje goed en dan had ik weer een terug slag. Uiteindelijk kreeg ik weer meer vertrouwen in mezelf. Toen mijn dochter een jaar was begon ik weer met werken. Ik bouwde daarna de antidepressiva af en het ging redelijk tot goed met me. Omdat een zwangerschap voorlopig niet de bedoeling was ging ik weer aan de pil. Eigenlijk durfde ik niet eens meer aan kinderen te denken. Toen onze dochter drie jaar was hebben
we de knoop doorgehakt om toch nog een keer voor een zwangerschap te gaan. Ik stopte met de pil. Na 1 maand stortte ik in. Ik kreeg slaapproblemen, viel 10 kilo af en wist dat het hormonaal was. Ik wilde weer aan de antidepressiva en kreeg dit voor geschreven. Ik ging naar een gynaecoloog en die zette me op een sterkere pil. Toen dat niet hielp zei hij dat het tussen mijn oren zat en dat ik maar eens naar een psycholoog moest gaan. Aangezien ik net mijn twee jaar durende psychotherapie had afgerond had ik daar geen oren naar, ook omdat ik bijna zeker wist dat mijn problemen door mijn hormonen werden veroorzaakt. Zo zwak als ik was door mijn slaaptekort en mijn gewichtsverlies ging ik zoeken op internet op hormoongevoelige vrouwen. Ik wist dat dit het moest zijn. Zo kwam ik op Tosca haar site terecht. Uitgebreid heb ik de site gelezen en ook mijn man heeft alles doorgelezen. We kwamen tot de conclusie dat we contact met haar op moesten nemen. Ik heb een noodkreet gemaild naar haar en ze antwoordde heel snel. Na een uitgebreid vooronderzoek bleek dat ik hypoglykemie had. Daardoor ging ik suikervrij eten. Ook startte ik met supplementen om alle te korten die in de loop der tijd waren ontstaan weer aan te vullen. Weer wat later stopte ik met de pil. Dit was heftig. De ad ving de grootste klap wel op maar het gaf toch weer problemen. Na twee weken stabiliseerde dit. De reden waarom ik was gestopt met de pil was omdat we graag nog een kindje wilde. We wilden er nog een keer voor gaan met alle risico’s van dien. Uitgebreid besprak ik dit met Tosca en samen met mijn man hakten we de knoop door. Na anderhalf jaar raakte ik zwanger. Mijn man en ik hadden besloten om de huisarts dat ik de ad door zou slikken om te veel instabiliteit te voorkomen. Zodra ik zwanger was nam ik contact op met Tosca en kreeg ik supplementen en voorschriften van haar die mee zouden werken aan het voorkomen van een depressie. Ik hield me daar nauwkeurig aan. Onze dochter ging naar school, ik kon daardoor veel rusten. Mijn werk hield ik niet lang vol mede door bekkenklachten. Ik kreeg huishoudelijke hulp en daardoor kon ik meerder keren per dag gaan liggen. Buiten mijn zware bekkenklachten om voelde ik me psychisch goed. Voor de geboorte hadden Tosca en ik contact en spraken alles door wat te doen na de bevalling. Ik was vol vertrouwen. Op 23 januari 2011 werd hij geboren onze tweede zoon. Bijna 10 pond, een zware bevalling maar ik was zo gelukkig en zo blij. Ik beviel in het ziekenhuis en bleef daar drie dagen ter observatie. Onze zoon had een paar uur last van ontwenningsverschijnselen van de ad en ook ik werd goed in de gaten gehouden. Ik startte gelijk met het hormoon, duphaston, wat Tosca me had voor geschreven. Ook de supplementen die ik moest gaan slikken ging ik nemen.
Na een geweldige kraamweek dreigde het na vier weken mis te gaan . Ik belde Tosca en ze vroeg goed door. Ik bleek veel te veel te doen en had 1 supplement die juist heel belangrijk was door onnauwkeurigheid niet besteld. Ik gedroeg me als een kraamvrouw die nooit een ppd had doorgemaakt maar Tosca maakte me duidelijk dat het balanceren was op een koord en dat dit nog maanden zo zou gaan duren. Ik besprak dit met mijn man en we overlegden samen hoe ik meer tot rust kon komen. We gingen op zoek naar momenten op een dag die me stress gaven. Onze dochter werd door een moeder van een klasgenootje van en naar school gebracht. Dit gaf veel rust. Ook ging ik het eten ’s ochtends voorbereiden zodat ik in de namiddag, als de baby juist huilerig was en ik moe ik daar veel minder energie aan kwijt was.
Ik ging alle slaapjes die de baby deed, ook liggen en ging ’s avonds vroeg naar bed. En het hielp. Nu is onze zoon bijna een jaar. Ik heb het niet cadeau gekregen. Ik heb ze gehad, weer. De nachtmerries, soms niet kunnen slapen, erg, erg moe zijn. Maar het was zo anders. Alles had een bodem. En het grote verschil; Nu was ik de baas en niet de klachten. Ik heb geen depressie gehad!! Ook nu moet ik nog erg opletten. Zeker rond mijn menstruatie, word ik hyper. Ik heb veel moeite met onverwachte situaties en ga nog steeds bijna elke middag een uur liggen. Maar we zijn er gekomen. We hebben het gedaan. Mijn man en ik. Onze geweldige dochter en zoon. En niet te vergeten: Tosca! Wat ik wil zeggen tegen vrouwen die in dezelfde situatie als ik hebben gezeten of nog zitten: Het komt goed. Er komt licht aan de horizon.
Accepteer je situatie. Dat was voor mij het begin van mijn herstel. En vaak moet je eerst door de pijn van teleurstelling heen. Vergelijk jezelf niet met andere moeders. Jij bent jij en je doet het super en je gaat het nog veel beter doen. Je kunt hier niets aan doen, dit is geen teken van zwakte. Je bent gewoon een hormoongevoelige vrouw.
Jouw kind heeft jou nodig en niemand anders, ook al voelt dit nu niet zo. Hou vol!!! Mocht je naar aanleiding van mijn verhaal behoefte hebben om te mailen en of te bellen; Mijn gegevens zijn bekend bij Tosca
Nog wat meer over preventie
De maatschappij verwacht dat je na de bevalling gelijk weer op volle toeren meedraait. Vrouwen die na 2 dagen weer op de fiets zitten krijgen bewonderende blikken. Lig je daarentegen na 5 dagen nog op bed, zul je mensen een blik zien werpen van:'nou, nou, jij neemt het ervan!' Na een geboorte heeft je lijf en hoofd rust nodig. Je moet kunnen wennen aan de baby en ontzwangeren. Maar wat doen we in Nederland? We hangen de vlag uit en familie en vrienden stromen binnen. Als het kan eten ze mee of blijven 3 uur rond het bed hangen. Hoe vaak hoor je niet dat een kraamvrouw de derde dag koffie zet voor de gasten en de hele dag op is? Dit is een totaal verkeerde instelling. De waarden van vroeger zijn zo gek nog niet: rust, regelmaat en reinheid. Ook als je borstvoeding geeft zul je gas terug moeten nemen. Het kost enorm veel energie.
Preventie begint al voor je zwanger wilt worden
Een goede conditie en lekker in je vel zitten voor je zwanger wordt, vermindert de kans op ppd. Maar wat is een goede conditie eigenlijk? Veel rust, evenwicht in je werk en prive situatie. Dagen in je agenda die leeg zijn. Niet doorrennen maar bewust ontspannen. Regelmatig bewegen. Daarnaast heeft voeding, en tekorten in de voeding, ook veel invloed op je algeheel welzijn. Dit is zowel voor de aanstaande moeder als haar kind van belang! Ook tijdens de zwangerschap zul je je moeten aanpassen aan je lijf. Niet over je moeheid heen komen maar stoppen voor je moe gaat worden! Je aanpassen aan de behoefte van je lichaam. Je lijf geeft genoeg signalen af. Veel vrouwen hebben last van uitputting, harde buiken, downheid en ga zo maar door. Dit zijn kenmerken van overbelasting.
Zwanger en voldoende essentiële stoffen: van groot belang!
Moeders die ppd krijgen streden vaak (zonder dat je dat weet) om voedingsstoffen met het ongeboren kindje. Ppd ontstaat namelijk vaak door een tekort aan essentiële stoffen. De baby gaat te alle tijden voor. Ik zie dan ook veel moeders die geheel uitgeput zwanger zijn. Ik hoor verhalen over loszittende tanden, terugkerende aften (een teken dat de weerstand zeer laag is), huilbuien, labiliteit, enzovoorts.Vaak denkt de moeder dat zij het op eigen kracht moet redden. Dat is ook een beetje de Nederlandse mentaliteit: 'Zwanger zijn is geen ziekte, gewoon doorgaan, het hoort erbij!' Veel vrouwen weten alleen dat zij foliumzuur kunnen slikken om een open ruggetje te voorkomen. Foliumzuur is een vitamine B soort (vitamine B11). Je ziet dat je met bepaalde stoffen de ontwikkeling van de foetus kan bevorderen. Foliumzuur is overigens ook heel goed voor de aanstaande moeder. Verwonderlijk dat zij hier dan ook na 3 maanden volgens Nederlands inzicht mee kan stoppen! Volgens recent onderzoek zou foliumzuur ook een miskraam kunnen voorkomen. En deze komen ook voor ná de derde maand!
Elders in de wereld is het gebruik van suppletie tijdens de zwangerschap heel normaal. Zie dit informatiefilmpje.
Waarom zou een moeder tekorten hebben? We eten toch genoeg?
Hiervoor zijn een aantal redenen:
- Onze maatschappij holt harder vooruit dan ons systeem bij kan houden. Dit zorgt voor overbelasting van lichaam en geest. Het is niet voor niets dat je zo vaak hoort over stressklachten, burn-out en dergelijke. Mensen raken oververmoeid van de hoeveelheid indrukken die op ons afkomen. Stress breekt de broodnodige stoffen in ons lichaam af.
- Als we het over voeding hebben spreken we over kwaliteit en kwantiteit. Het gaat om de kwaliteit van het voedsel. Van alles wat we per dag gebruiken blijkt er maar weinig echt nuttig voor onze gezondheid te zijn. Zelfs mensen die veel overgewicht hebben kunnen in theorie aan ondervoeding lijden. De voeding bevat uitsluitend slechte vetten en te veel suiker. Dit belast ons systeem en breekt goede stoffen af.
- Milieu invloed kan zorgen voor het afbreken van goede voedingsstoffen. Denk aan milieuverontreiniging, roken, uitlaatgassen e.d.
- Ons Nederlandse eetpatroon bevat geen volwaardige voeding. We komen veel stoffen tekort.
- De voorschriften van het Nederlands voedingscentrum zijn niet compleet. Zo raden zij 2 stuks fruit en 300 gram groenten aan per dag. Onderzoek laat zien dat de verhouding momenteel heel anders is geworden. Fruit en groenten worden dusdanig behandeld dat deze nog maar zeer weinig voedingsstoffen bevatten. Naar verhouding zou je dus wel meer fruit en een veel hogere hoeveelheid groenten moeten eten om aan de benodigde stoffen te komen.
- Het voedingscentrum maakt ook veel reclame voor het beperken van vet. In Nederland zijn we hier enigszins bang voor geworden. Vrouwen die lijnen doen dit meestal door vetvrij te eten. Dit vetvrije eten kan zorgen voor een verstoring in de hormoonspiegel waardoor je depressief wordt. De goede vetten heb je hard nodig!
- Zeer veel vrouwen slikken de anticonceptiepil De pil trekt de hoeveelheid vitaminen en mineralen in je lichaam naar beneden. Het zorgt voor een verminderde weerstand. Ook schopt de pil je hormoonhuishouding in de war. Natuurlijke systemen worden platgelegd.
- Als je snel na elkaar zwanger wordt heb je een verlaagde spiegel van benodigde stoffen. Dit heeft weer invloed op het kindje wat het met een kleinere hoeveelheid vitaminen, mineralen, vetzuren e.d. moet doen.
- Het toevoegen van kleur- geur en smaak stoffen heeft mogelijk invloed op de status van bepaalde vitaminen. Over de rol van zoetstoffen zoals aspartaam wordt nog veel gepraat. Het is niet onmogelijk dat deze stof meer kwaad dan goed doet. Zeker als je zwanger bent zou ik dit niet gebruiken. De invloed op moeder en kind is zeer onduidelijk.
- Door onze huidige voeding en stress zie ik veel moeders met een te instabiel of te laag bloedsuiker.Dit zorgt voor veel onrust tijdens en na de zwangerschap. De adrenaline spiegel is bij deze vrouwen meestal torenhoog. Dit is niet goed voor zowel moeder als kind. Moeders met hypoglykemie consumeren veelal enorm veel suiker (of producten met verborgen suiker zoals chocolade, koekjes e.d.) Deze suiker breekt de broodnodige vitaminen af.
- Tekorten tijdens de zwangerschap hebben zeer waarschijnlijk ook invloed op de ontwikkeling van het kind op latere leeftijd
De rol van vetzuren tijdens de zwangerschap en bij borstvoeding
Een postpartum uitputting zie je vaker en/of intenser bij volgende zwangerschappen. Het lichaam heeft bij de eerste zwangerschap nog een redelijke voorraad essentiële stoffen. Na de bevalling duurt het lang eer alles weer is aangevuld. Bij sommige vrouwen vult dit zich waarschijnlijk nooit helemaal meer goed aan. Het lichaam is dan bij een volgende zwangerschap in minder goede conditie en moet putten uit een beperkte voorraad. Dit kan leiden tot tekorten voor zowel moeder als kind. Bij de moeder uit dit zich vaak in ppu/ppd en bij de baby in gedragsstoornissen of allergieën. Ieder volgend kindje krijgt dus minder. De voorraad is beperkt. Zouden er daarom momenteel zoveel kinderen rondlopen met gedragsstoornissen als ADHD? Dit is goed mogelijk! Onderzoek wijst uit dat drukke kinderen veel baat kunnen hebben bij suppletie en goede vetten. Omdat de baby zoveel vetzuren uit de borstvoeding haalt, blijft er voor de moeder vrijwel niets over. Dit kan postpartum depressie veroorzaken! Het kan wel tot ruim een jaar na de geboorte duren eer de vetzurenstatus weer een beetje aangevuld is. Geef je borstvoeding duurt dit natuurlijk langer. Als je een tekort hebt aan vetzuren kun je klachten krijgen als: een droge huid, droge jeukende ogen, minder goed zicht ogen, concentratiestoornissen en dergelijke. Het duurt gemiddeld een half jaar tot jaar eer deze spiegels weer aangevuld zijn.
Lage omega 3-vetzuren en perinatale depressie
2009 - De resultaten van een onderzoek in Australië wijzen op een verband tussen het optreden van depressie tijdens en na de zwangerschap en een lage omega 3-vetzurenspiegel. Eerder onderzoek toonde al een verband aan tussen een lage omega 3-vetzurenspiegel en het optreden van depressie in het algemeen. Daling van de omega 3-vetzurenspiegel bij zwangere vrouwen treedt op vanwege het grote verbruik van deze stoffen voor de groei van de foetus. De studie betrof 38 vrouwen die in de laatste 3 maanden van hun zwangerschap waren. Zestien van hen waren depressief, de rest niet. Bij allen werden de nuchtere omega 3-vetzurenspiegels bepaald. Het bleek dat een hogere bloedwaarde voor docosahexaeenzuur (DHA) verband hield met een significant kleinere kans op depressie.
Meer stoftekorten
Tegenwoordig is het advies om de voor de zwangerschap én eerste weken van de zwangerschap foliumzuur te slikken, dit ter voorkoming van een open ruggetje bij de baby. Dit advies wordt sinds 1995 gegeven. Maar wist je dat dit al bekend was in 1964! De Britse gynaecoloog Hibbard heeft in 1961-1963 onderzoek gedaan (dit stond in 1964 in het 'Journal of obstetrics and gynaecology') bij meer dan 8000 vrouwen die waren bevallen en bij 10% tijdens de zwangerschap een foliumzuurgebrek was vastgesteld. Het onderzoek was helder en duidelijk. Foliumzuurgebrek bleek verantwoordelijk voor eenderde van de gevallen van bloedarmoede. Er bleek een constante relatie te bestaan tussen foliumzuurdeficiëntie en het loslaten van de placenta. Hibbard achtte het waarschijnlijk dat een aantal miskramen en foetale misvormingen moest worden toegeschreven aan een defect in het foliumzuurmetabolisme. Er gebeurde vrijwel niets met zijn onderzoek. In de loop van de jaren werd er af en toe weer onderzoek gedaan en in 1992 adviseerde de voedingsraad de Nederlandse regering om zwangeren foliumzuur te geven. Dit ging vanwege veel tegengas pas werkelijk van start in 1995.
Bron: 'honger naar geweld, Gert Schuitemaker'.
Nu ook laag vitamine B12 een verhoogd risico neuraalbuisdefect
2009 - Het verband tussen een te lage foliumzuurstatus van de moeder en het verhoogde risico van neuraalbuidefect (NTB) bij de nakomelingen is inmiddels bekend en suppletie met foliumzuur heeft het optreden van NBD bij kinderen met 50 tot 70% teruggedrongen. Uit nieuwe studie blijkt nu dat ook een tekort aan vitamine B12 bij zwangere vrouwen verband houdt met een verhoogde kans op NBD bij de foetus. Het onderzoek betrof 278 zwangere vrouwen. Bij 171 was bij de foetus een NBD, waartoe open ruggetje behoren, vastgesteld. De overige 107 vrouwen waren zwanger van een kind zonder NBD maar hadden eerder wel een kind met deze aangeboren afwijking gekregen. Een controlegroep werd gevormd door in totaal 901 vrouwen. Bij alle vrouwen werd in de gemiddeld 15e week van de zwangerschap bloed afgenomen ter bepaling van de vitamine B12-status. Het onderzoek vond plaats in Ierland waar de inname van voedingssupplementen en verrijking van voedingsmiddelen met vitamines ten tijde van de bepalingen nagenoeg niet voorkwam.
Een te laag Hb gehalte tijdens en na de geboorte
Al jaren heb ik het vermoeden dat een laag HB gehalte en groot risico is om ppd te ontwikkelen. Men vindt dat het mag terug mag zakken tot 6 (een normaal gehalte ligt tussen de 6-9). Bij preventie sta ik hier niet achter en nemen we al maatregelen bij een HB van 7. Wetenschappelijk kon ik dit nog niet onderbouwen. Tot ik bij toeval een onderzoek hierover onder ogen kreeg wat de kans op ppd bevestigde. Zie het onderzoek in onderstaand document.
Waarschuwing
Let op! Tijdens de zwangerschap moet je voorzichtig zijn met het slikken van natuurlijke middelen en suppletie. Doe dit onder toezicht van een deskundige!
